Sunday, 11 October 2009

Selekeh

Minggu lepas adik saya pergi survey barang-barang elektrik untuk rumah saya. Oh ya, saya lupa nak bagitahu. Aishah dah kahwin, jadi barang-barang elektrik kepunyaannya wajib harus dibawa bersama. Orang punya kan. Takkan nak hadap sampai bila-bila.

Setelah perincikan kriteria barang-barang yang saya mahu, adik saya maklumkan kepada saya melalui telefon.

Adik: Kak, ada satu peti ais ni tengah clearance sale. 2 pintu, kiri kanan. Besar. Adik rasa adik nak beli yang ni, awak ambik yang kat rumah adik tu.

Saya:
eh...siapa yang nak beli peti ais ni? aku ke dia? Taknaklah awak punya tu. Besar sangat. Space kakak kecik je. Nanti tak muat nak keluar masuk dapur.

Adik: Rugilah. Murah ni.

Saya: Tau murah tapi tak ada space macam mana?

Adik: Tak apa lah kalau macam tu. Adik balik dari Medan esok adik beli lah. Adik fikirlah apa nak buat dengan yang kat rumah tu. Yang lain-lain ni ok tak? Bla bla bla. Ke awak nak tengok dulu. Nanti tak puas hati pulak.

Saya: Nak kena tengok ke? bab ni yang malas ni. kedai tutup awal. kita ni balik kerja lambat. takut terkocoh-kocoh tak sempat. tapi kalau beli barang tak tengok, apa barang kan. yang kita ni percaya kat dia. Esoklah, boleh ke? Dalam pukul 6.45 pm. Jumpa kat mana?

Adik: Adik ambik awak kat lrt Wangsa Maju.

Gila detail dailog hahahaha Esoknya, dengan terkocoh-kocoh, saya keluar tepat jam 5.45 pm. Biasanya saya akan sampai area rumah saya dalam masa 1 jam. Wangsa Maju adalah taman kejiranan saya.

Saya sampai dulu kedai tu sebelum adik saya. Saya masuk kedai sambil tengok barang-barang elektrik lain selain yang adik saya dah booking semalamnya. Salesman ni ikut je. Di mana saya pusing-pusing tengok barang, kat situ jugaklah dia tercegat. Dah kerja dia kan. Kang kita nak tanya apa-apa, takkan kita nak panjangkan leher cari diorang pulak. Kang diorang taknak layan, kita komplen pulak kan. Saya tanya dia itu ini tapi dia jawab bukan main lembut dan perlahan sangat-sangat sampai tak dengar mengalahkan saya yang perempuan kat situ memang dia lembut pun. Saya terpaksa ulang soalan beberapa kali. Angguk pun macam nak taknak. Nak kerja ke tak dik? Bila saya cakap kat dia saya tengah tunggu adik saya, dia tak ikut saya lagi.

Setelah adik saya sampai, kami tengok semula barang-barang. yang dia dah booking semalam Dah setuju semua, saya berikan details untuk barang-barang di hantar ke rumah. Oh, lupa nak bagitahu, yang layan kami BUKAN salesman yang lembut tadi.

Sedang salesman sediakan invoice, adik saya datang kat saya. Dia bagitahu, "Semalam adik datang pakai selekeh je. Naik motor pulak tu. Semua orang buat layan tak layan je. Dia ni je lah yang ikut mana adik pergi. Tapi layan ok-ok je. Bila tengok adik nak beli macam-macam barang, bayar cash, barulah nak layan".

Adik saya ni memang selekeh sepanjang masa. Tak hairan kalau orang pandang dia macam tu. Bila dia datang dengan open top car baru orang nak layan dia agaknya. Ditambah pula dia beli tunai barang-barang ini hari tu.